José Fernandes Castro kwam in 1980 bij de Fado, via António Torre da Guia, die hem de Fadohuizen liet zien, en is er nooit meer weggegaan. In de decennia daarna nam zijn toewijding aan de traditie twee parallelle vormen aan. Hij schreef de teksten die zangers het podium op dragen, en hij bouwde een archief op, zodat de volle breedte van de Fadotekst, van het bekende tot het allang vergetene, niet verloren zou gaan.
Het archief
Zijn blog Fados do Fado is een doorlopende catalogus van Fadoteksten, gedicht voor gedicht samengesteld, om de dichters, componisten en zangers te eren die ze maakten. Wat als persoonlijk project begon, werd een referentie voor iedereen die de traditie onderzoekt. Naast de blog presenteert hij Bocas do Fado e da Poesia, een wekelijks programma op Rádio Alma Lusa, waar poëzie en Fado dezelfde ether delen.
Erkenning
In 2025 kreeg hij op de vijfde Gala de Fado da Voz do Operário de prijs voor Poëzie en Literatuur. De prijs erkent een oeuvre waarin bewaren minstens zo zwaar weegt als scheppen.