Gabriel de Oliveira was een Fadodichter en tekstschrijver en jarenlang de levensgezel van de fadista Natália dos Anjos (1913-1991). Carlos Conde legde dat duo vast in een sextilha, waarin hij haar ‘de beste gezellin’ noemde ‘die Gabriel de Oliveira daar in de Mouraria had’.
O Embuçado
Zijn bekendste tekst is O Embuçado, een van de meest gezongen teksten van de hele Fado. Hij schreef hem voor de Fado Natália, de melodie die zijn levensgezellin als eerste zong. Omdat de woorden te lang uitvielen, verhuisden ze later naar de Fado Tradição van Alcídia Rodrigues, en bij die overstap maakte João Ferreira Rosa de tekst beroemd. Het verhaal loopt in quintilhas: de in een mantel gehulde vreemdeling (de embuçado) zingt in het koninklijk paleis, en het blijkt de koning zelf te zijn.
Een centrale tekstdichter van de Fadohuizen
Zijn verzen lopen door het hele traditionele repertoire: de glosa Maria Madalena op de Fado Mouraria, gezongen door Lucília do Carmo, Os Dragalos da Minha Escada op de Fado Mouraria Estilizado en Igreja de Santo Estêvão op de Fado Vitória van Joaquim Campos, gedragen door Fernando Maurício. Zijn Maria Madalena, een tekst uit de twintigste eeuw op de klassieke Fado Mouraria en opgenomen door Lucília do Carmo, is een schoolvoorbeeld van hoe melodie en tekst in de traditionele Fado uit elkaar gaan.