Fernando Maurício

De Mouraria noemde hem de koning zonder kroon. Hij kon ter plekke hele strofen improviseren en zijn invloed ging zo diep dat navolgers zelfs de pauzes kopieerden die hij op een lettergreep legde.

Fernando Maurício, Fadista

Fernando Maurício was een fadista van de Mouraria in hart en nieren, verbonden aan de sportclub van de wijk, waar foto’s van hem nog bijna als in een heiligdom hangen. Hij droeg de bijnaam ‘de koning zonder kroon’, die hij gebruikte uit respect voor Alfredo Marceneiro, de koning, en nooit als rivaliserende aanspraak. Hij nam zelfs een album onder die titel op.

De grote stilist

Hij werd beschouwd als de belangrijkste fadista van zijn generatie en als een van de twee grote pijlers van de zangtraditie van zijn tijd, de andere was Beatriz da Conceição. Hij stond enigszins buiten het commerciële circuit van de Fadohuizen, een zanger met weinig professionele ambitie die nooit de loopbaan opbouwde die zijn gave had kunnen dragen. Er gaat een hard oordeel met zijn naam mee: dat hij het zo goed deed dat hij schade aanrichtte, omdat zijn manier zo dominant werd dat wie hem volgde het genre platsloeg tot imitatie en zelfs zijn kleinste technische gewoonten overnam, zoals de pauzes die hij op een lettergreep legde.

Een fadista die improviseerde

In zijn laatste jaren zong hij in het weekend in een Lissabons restaurant bij Santa Marta, omringd door volgelingen die alleen zijn repertoire zongen. Als hij zelf aan de beurt was, vroeg hij om de Fado Corrido of de Fado Mouraria en improviseerde hij ter plekke volledig nieuwe quadra’s. Zijn beste leerling was volgens hemzelf Ricardo Ribeiro, die hem eerst exact kopieerde en daarna een eigen stem vond.

De opnames

Tot zijn beroemde vertolkingen behoren Como é Bom Ser Pequenino op de Fado Corrido, Estrela que se Apaga op de Fado Alvito met een tekst van Jorge Fernando en Igreja de Santo Estêvão op de Fado Vitória, met een tekst van Gabriel de Oliveira die hij zich eigen maakte. Zijn hit uit 1984, Pergunta a Quem Quiseres, gezongen op de Fado Laranjeira met een tekst van Mário Rainho, werd zo dominant dat je overal waar informeel Fado werd gezongen de gitaristen om Pergunta a Quem Quiseres vroeg en zij wisten dat ze de Laranjeira moesten spelen. Hij was de voornaamste stem van de Mouraria op de grote jaarlijkse bijeenkomst in het Coliseu dos Recreios.

Gedichten

Meer fadista’s

Amália Rodrigues

Fadista

Amália Rodrigues

Ze verkocht fruit aan een kade in Lissabon en stond uiteindelijk op het podium van de Olympia in Parijs. Amália Rodrigues (1920-1999) sleepte de Fado de twintigste eeuw in, zette hem op woorden van Camões en van dichters die nog leefden, en gaf hem aan de wereld. Zo iemand heeft Portugal sindsdien niet meer voortgebracht.

Lees meer over Amália Rodrigues
Mariza

Fadista

Mariza

Voordat ze Mariza was, zong ze covers in Lissabonse bars en weigerde ze Fado te zingen op een tournee door Canada. Binnen een paar jaar was ze de internationaal meest vooraanstaande stem van het genre.

Lees meer over Mariza
Camané

Fadista

Camané

Op zijn dertiende won hij de Grande Noite do Fado. Daarna bouwde hij een loopbaan op met een eigen repertoire en liet hij de liederen liggen die al van Amália en Carlos do Carmo waren.

Lees meer over Camané
Bekijk alles