Fernando Farinha werd in 1928 geboren en bouwde als fadista snel een carrière op. In de jaren vijftig en zestig was hij de grootste publiekstrekker van de Adega Mesquita, een van de belangrijkste Fadohuizen uit de tweede golf die in 1938 opende. Zijn eigen gitarist was Guilherme Mendes. Hij had ook een flinke filmcarrière, in films die op zichzelf niet veel voorstelden maar door zijn naam toch volle zalen trokken.
Rei da Rádio
Hij werd in een open competitie tot Rei da Rádio gekozen, de eerste keer dat een fadista de prijs won tegen de populaire zangers van die tijd. Die overwinning hoort bij de brede populaire erkenning van de Fado in de jaren vijftig.
De opnames van 1959
Farinha geldt als maatgevend vertolker van de traditionele strofische Fado dankzij twee opnames uit 1959, gemaakt met het pas opgerichte Conjunto de Guitarras de Raul Neri. De eerste, A Minha Apresentação, is de Fado Seixal van José Duarte op woorden van Matos Sequeira. De tweede, Chico do Caixone, is gezet op de Fado Helena van Casimir Ramos met een tekst van Linhares Barbosa. Farinha wordt ook herinnerd om een opname uit de jaren zestig van de Fado das Trincheiras, de late heroïsche Fado over de Eerste Wereldoorlog.