Isidoro Maria de Oliveira was een Fadodichter van wie Manuel Cardoso de Menezes de verzen helemaal opnam. Op het laatste album van de zanger staan veertien of zestien traditionele Fado’s, elk op een gedicht van Isidoro de Oliveira. Daarmee past hij in een bijzondere Portugese traditie van platen die volledig rond het werk van één tekstschrijver zijn gebouwd, het pad dat João Braga in de jaren zeventig met António Callen had geopend.
Opgenomen teksten
Een van zijn verzen is Andorinha Perdida, geschreven voor de Fado Maria Vitória en in 2001 opgenomen door Manuel Cardoso de Menezes, een metafoor van hulpeloosheid en blootstelling. Zijn A Origem do Fado, op de Fado Cuf en in 2005 opgenomen door Inês Vila-Lobos, verdedigt een maritieme geboorte van het genre: de Fado geboren uit schipbreuk, uit het wenen, uit het gebed van de zeeman.
De traditie die hij droeg
Een ander gedicht van hem, Saltimbancos, door João Ferreira Rosa gezongen op de Fado Mouraria in de Taverna do Embuçado, is een helder voorbeeld van toewijding aan de oudere lijn van het genre. Het is een overtuigde viering van de Fado-traditie en -mythologie, met de uitgesproken bedoeling die voort te zetten.