Kátia Guerreiro werd in 1976 geboren in Zuid-Afrika en verhuisde op elf maanden oud naar de Azoren. Ze woonde er achttien jaar op het eiland São Miguel, voordat ze naar Lissabon kwam om geneeskunde te studeren. Haar voornaam schrijft ze met een K omdat ze in een Engelstalig land is geboren. Op haar vijftiende werd ze verliefd op de viola da terra, het traditionele instrument van de Azoren, en sloot ze zich aan bij de Rancho Folclórico de Santa Cecília. Ze kwam niet via de Lissabonse traditie bij de Fado terecht, maar via de volksmuziek van de Azoren.
Fado Maior en daarna
Haar debuutalbum Fado Maior (2001) werd opgenomen voor het label Ocarina, met Paulo Pereira op de Portugese gitaar, de klassiek gitarist João Veiga en Armando Figueiredo op viola baixo. Op de plaat zijn gedichten op muziek gezet van Amália Rodrigues, Sophia de Mello Breyner, Fernando Pessoa en Maria Manuel Cid. Tien jaar later volgde 10 Anos nas Asas do Fado (2011), een compilatie op dubbel-cd met gasten als Charles Aznavour, Simone de Oliveira, Martinho da Vila en Rui Veloso.
Arts en fadista
Guerreiro is opgeleid als arts, hield de geneeskunde als haar belangrijkste roeping en zag de Fado als een parallelle praktijk. Ze zong in de Olympia in Parijs en nam op met Ney Matogrosso en Maria Bethânia.
‘De Fransen schrijven er veel over. Ze zeggen dat ik op het podium de ziel genees en in het ziekenhuis het lichaam.’
Als haar voorbeeld noemde ze Amália Rodrigues, maar elke imitatie wees ze af.
‘Die plaats is door haar alleen bezet.’