Fado Perseguição
Een Fado uit de twintigste eeuw over het achtervolgen van een getrouwde vrouw, gebouwd op sextilhas en in 1930 geschreven voor een operette.
Een Fado van het operettepodium
De dichtvorm van de Fado Perseguição is de sextilha, wat de ontstaansperiode al in de twintigste eeuw plaatst, en hij werd inderdaad in 1930 gecomponeerd. De gitarist Jorge Carlos da Maia, die ook opnam onder het artiestenpseudoniem Manuel Lencastre, schreef de muziek voor de operette A História do Fado, op een tekst van Avelino de Sousa. Daar verscheen hij voor het eerst onder de titel Fado da Mulher Casada. De Fado vertelt over het amoureus achtervolgen van een getrouwde vrouw, en dat onderwerp gaf hem de populaire titel die hij nu draagt.
Maria Alice zong hem in de oorspronkelijke operette van 1930, en haar opname uit 1936 is de eerste die gedocumenteerd is, met de tekst van Avelino de Sousa in zijn geheel, inclusief een slotsextilha die alleen in haar versie bewaard is gebleven. Iedereen vanaf Amália Rodrigues zong een andere slotstrofe. De verandering kwam hoogstwaarschijnlijk in 1943, toen Amália haar eerste reis naar het buitenland maakte, naar Spanje, op uitnodiging van Pedro Teotónio Pereira, destijds Portugees ambassadeur in Madrid. Hij herschreef de slotsextilha op verzoek van Amália. Avelino de Sousa leefde toen nog, want hij overleed pas in 1946. Amália nam de Fado in 1945 in Brazilië op voor het label Continental, na het grote succes dat Maria Alice eerder in Brazilië met dezelfde Fado had gehad. Die voorsprong herinnert eraan dat de Fado al internationaal reikte vóór Amália. De Fado werd tientallen jaren lang opgenomen, een teken van zijn duurzaamheid.
Bekende opnames
Tekst van Avelino de Sousa
De eerste opname, en de enige die de oorspronkelijke slotsextilha bewaart. Haar succes ermee in Brazilië ging dat van Amália vooraf.
Tekst van Avelino de Sousa
In Brazilië opgenomen voor Continental, met een nieuwe slotsextilha, hoogstwaarschijnlijk in 1943 herschreven door ambassadeur Pedro Teotónio Pereira op haar verzoek.
Tekst van Júlio de Sousa
De meest recente uitvoering hier, ruim zeventig jaar na de operette, een maat voor hoe duurzaam de Fado bleek.
Tekst van Fernando Caldeira
Een onmiskenbare stilist die niemand nadeed.
Meer Fado’s met Sextilhas
Fado Cravo
Fado Cravo, ook Fado do Cravo genoemd, is een muzikaal eenvoudige Fado van Alfredo Marceneiro. De naam komt van de vroege tekst Cravo van Fernando Telles, die in onbruik raakte toen een andere tekst, de Viela van Guilherme Pereira da Rosa, zijn plaats innam.
Lees meerFado Primavera
De Fado Primavera is muzikaal eenvoudig, gebouwd op drie tonen, en een van de meest gezongen Fado’s in de Fadohuizen van nu. Zijn naam komt van het gedicht Primavera dat David Mourão-Ferreira in 1953 voor Amália schreef, de eerste vrucht van hun samenwerking.
Lees meerFado Zé Negro
Fado Zé Negro is een melodie die wordt gewaardeerd om haar tonale rijkdom: van regel tot regel wisselt ze van toonsoort. Gecomponeerd door Francisco José Marques, kreeg hij zijn naam van de bijnaam van de componist.
Lees meerFado Acácio
De Fado Acácio gaat verder dan de combinatie van Corrido, Menor en Mouraria en grijpt naar de Spaanse toonladder, met één in elk van zijn twee delen. Hij wordt nog dagelijks gezongen in de traditionele Fado en in de Fado vadio.
Lees meerFado dos Três Bairros
Fado dos Três Bairros is een melodie van de gitarist Casimiro Ramos, gezongen in strofen van zes regels. Ze bleef lang na zijn leven een levend onderdeel van het repertoire: Camané en Joana Amendoeira namen haar allebei op in de jaren 2000, elk op een nieuw geschreven tekst.
Lees meer