Gabriel de Oliveira był poetą i autorem tekstów Fado, a przez wiele lat towarzyszem śpiewaczki Fado Natálii dos Anjos (1913-1991). Carlos Conde utrwalił ten związek w sextilha, strofie sześciowersowej, nazywając ją „najlepszą towarzyszką, jaką Gabriel de Oliveira miał tam, w Mouraria”.
O Embuçado
Jego najsłynniejszy tekst to O Embuçado, jeden z najczęściej śpiewanych w całym Fado. Napisał go do Fado Natália, melodii, której prawykonanie należało do jego towarzyszki. Słowa okazały się zbyt długie, więc z czasem przeniosły się do Fado Tradição Alcídii Rodrigues i właśnie w tej przesiadce João Ferreira Rosa uczynił ten tekst sławnym. Narracja biegnie w quintilhas, strofach pięciowersowych: okryty płaszczem nieznajomy (embuçado) śpiewa w pałacu królewskim i okazuje się, że był samym królem.
Kluczowy autor tekstów w lokalach z Fado
Jego wersy przewijają się przez repertuar tradycyjny: glosa Maria Madalena do Fado Mouraria, śpiewana przez Lucílię do Carmo, Os Dragalos da Minha Escada do Fado Mouraria Estilizado i Igreja de Santo Estêvão do Fado Vitória (Joaquim Campos), które niósł Fernando Maurício. Jego Maria Madalena, dwudziestowieczny tekst do klasycznego Fado Mouraria, nagrany przez Lucílię do Carmo, to podręcznikowy przykład tego, jak w tradycyjnym Fado melodia i tekst się rozdzielają.