Fernando Maurício

Mouraria nazywała go królem bez korony. Potrafił improwizować całe wersy na poczekaniu, a jego wpływ sięgał tak głęboko, że naśladowcy kopiowali nawet pauzy, które stawiał na sylabie.

Fernando Maurício, Śpiewak Fado

Fernando Maurício był śpiewakiem Fado z Mouraria do szpiku kości, związanym z klubem sportowym dzielnicy, gdzie jego zdjęcia wiszą do dziś niemal jak w kapliczce. Nosił przydomek „król bez korony”, którego używał z szacunku dla Alfreda Marceneira, króla, a nigdy jako konkurencyjnego roszczenia. Nagrał nawet album pod tym tytułem.

Wielki stylista

Uważano go za najważniejszego śpiewaka Fado swojego pokolenia i jeden z dwóch wielkich filarów tradycji śpiewu swoich czasów, obok Beatriz da Conceição. Stał nieco z boku komercyjnego obiegu lokali z Fado, jako śpiewak o niewielkich zawodowych ambicjach, który nigdy nie zbudował kariery, jaką mógłby udźwignąć jego dar. Wraz z jego nazwiskiem krąży surowy werdykt: że był tak dobry, iż wyrządził szkodę, bo jego maniera stała się tak dominująca, że ci, którzy przyszli po nim, spłaszczyli gatunek do naśladownictwa, kopiując nawet jego najdrobniejsze nawyki techniczne, pauzy stawiane na sylabie.

Śpiewak, który improwizował

W ostatnich latach śpiewał w weekendy w lizbońskiej restauracji w pobliżu Santa Marta, w otoczeniu zwolenników, którzy śpiewali wyłącznie jego repertuar. Kiedy przychodziła jego kolej, wołał Fado Corrido albo Fado Mouraria i improwizował od razu zupełnie nowe quadras. Jego najlepszym uczniem, według niego samego, był Ricardo Ribeiro, który najpierw kopiował go dokładnie, a potem znalazł własny głos.

Nagrania

Do jego słynnych interpretacji należą Como é Bom Ser Pequenino do Fado Corrido, Estrela que se Apaga do Fado Alvito z tekstem Jorge Fernanda oraz Igreja de Santo Estêvão do Fado Vitória, z tekstem Gabriela de Oliveiry, który uczynił swoim. Jego przebój z 1984 roku, Pergunta a Quem Quiseres, śpiewany do Fado Laranjeira z tekstem Mária Rainha, stał się tak dominujący, że gdziekolwiek Fado śpiewano nieformalnie, prosiło się gitarzystów o Pergunta a Quem Quiseres i wiedzieli, że mają zagrać Laranjeirę. Był kluczowym głosem Mouraria na wielkim corocznym spotkaniu w Coliseu dos Recreios.

Wiersze

Pozostali śpiewacy Fado

Amália Rodrigues

Śpiewak Fado

Amália Rodrigues

Sprzedawała owoce na lizbońskim nabrzeżu, a skończyła na scenie Olympii w Paryżu. Amália Rodrigues (1920-1999) nie tylko śpiewała Fado: wciągnęła je w XX wiek, osadziła w słowach Camõesa i żyjących poetów i dała je światu. Portugalia od tamtej pory nie wydała nikogo takiego jak ona.

Czytaj dalej o Amália Rodrigues
Mariza

Śpiewak Fado

Mariza

Zanim została Marizą, śpiewała covery w lizbońskich barach i odmówiła śpiewania Fado w trasie po Kanadzie. W kilka lat była najważniejszym głosem gatunku za granicą.

Czytaj dalej o Mariza
Camané

Śpiewak Fado

Camané

Wygrał Grande Noite do Fado jako trzynastolatek, a potem przez całą karierę budował własny repertuar, odmawiając sobie pieśni, które należały już do Amálii i Carlosa do Carmo.

Czytaj dalej o Camané
Zobacz wszystkie