Mariza urodziła się w 1973 roku jako córka Portugalczyka osiadłego w Mozambiku i Mozambijki. Rodzina wróciła do Lizbony i otworzyła małą tawernę w Mouraria, gdzie od dziecka stykała się z Fado. Zanim związała się z gatunkiem, przeszła przez jazz i rhythm & blues, a w latach dziewięćdziesiątych zaczęła budować lokalną karierę.
Kariera od zewnątrz do środka
W 2001 roku album Fado em Mim wyniósł ją na międzynarodowy poziom, z którym żadna ze śpiewaczek jej pokolenia nie mogła się równać. Znalazły się na nim dwa z jej pierwszych wielkich przebojów: Ó Gente da Minha Terra, tekst Amálii Rodrigues do muzyki Tiaga Machado, i Meu Fado, Meu Fado, ze słowami i muzyką Paula de Carvalho. W pierwszych latach zachęcała kompozytorów z innych gatunków, by dalej pisali dla Fado.
Laboratorium Sr. Vinho
Mariza i Ana Moura, obok innych młodych śpiewaczek, zaczynały karierę pod opieką Marii da Fé, której lokal Sr. Vinho był czymś w rodzaju laboratorium dla śpiewaków, którzy od 2000 roku wchodzili na scenę.
Zanim została Marizą
Śpiewaczka Rita Ribeiro wspominała, że około 1996 i 1997 roku jeździła z Marizą po Kanadzie, w ostatniej tamtejszej trasie Raula Solnada, jeszcze przed Fado em Mim.
„Mariza jechała z nami. Mariza nie była jeszcze Marizą, tą, którą znamy. Ja śpiewałam w tym programie Fado, a ona nie chciała śpiewać Fado. Śpiewała covery w barach tu, w Lizbonie.”
W 2006 roku wystąpiła w koncercie na żywo Concerto Torre de Belém z Sinfonietą Lizbońską pod dyrekcją Jacquesa Morelenbauma, a w 2013 roku dołączyła do albumu duetów Fado é Amor obok Carlosa do Carmo.