Mísia była śpiewaczką Fado znaną z bardzo osobistego stylu i z albumów koncepcyjnych. Zaczynała śpiewać głównie w barze botequim Natálii Correi, dla małej, wiernej publiczności. Pierwszy album nagrała w 1991 roku, a potem podpisała kontrakt z francuską wytwórnią Erato, co otworzyło jej międzynarodową karierę i zaprowadziło ją do największych teatrów i sal koncertowych Europy.
Kariera zbudowana od zewnątrz do środka
W latach dziewięćdziesiątych była jedną z dwóch śpiewaczek Fado, obok Cristiny Branco, które wprowadziły Fado na międzynarodową scenę World Music, nie budując kariery w tradycyjnych lokalach z Fado w Portugalii. W jej pracy pojawiło się oryginalne instrumentarium: gitary łączyła z akordeonem i fletem, a całość miała starannie wyreżyserowaną oprawę wizualną. W repertuarze mieszały się erudycyjna poezja, starsze Fado i nowe kompozycje.
Wizytówki
Jej wizytówką za granicą była Dança das Mágoas, Fado Tristeza Raula Ferrão do wiersza Fernanda Pessoi. Spierano się o to, czy może nazywać się śpiewaczką Fado, a jednak jej album Garras dos Sentidos był Fado od początku do końca.
„Paradoksalnie ten album, Garras dos Sentidos, jest Fado. Jest Fado od początku do końca.”