Fado Perseguição
Fado XX wieku o ściganiu zamężnej kobiety, zbudowane na sextilhas i napisane w 1930 roku do operetki.
Fado ze sceny operetkowej
Budową poetycką Fado Perseguição jest sextilha, co już umieszcza jego powstanie w XX wieku, i rzeczywiście skomponowano je w 1930 roku. Gitarzysta Jorge Carlos da Maia, który nagrywał też pod pseudonimem artystycznym Manuel Lencastre, napisał muzykę do operetki A História do Fado, do tekstu Avelino de Sousa. Pojawiło się tam po raz pierwszy pod tytułem Fado da Mulher Casada. Fado opowiada o miłosnym ściganiu zamężnej kobiety i ten temat utrwalił popularny tytuł, który nosi dziś.
Maria Alice zaśpiewała je w oryginalnej operetce w 1930 roku, a jej nagranie z 1936 roku jest pierwszym udokumentowanym i zawiera tekst Avelino de Sousa w całości, razem z ostatnią sextilhą, która przetrwała tylko w jej wersji. Począwszy od wersji, którą zaśpiewała Amália Rodrigues, wszyscy śpiewali już inną strofę zamykającą. Zmiana najprawdopodobniej nastąpiła w 1943 roku, gdy Amália odbyła pierwszą podróż za granicę, do Hiszpanii, na zaproszenie, które wystosował Pedro Teotónio Pereira, ówczesny ambasador Portugalii w Madrycie. Na jej prośbę przepisał ostatnią sextilhę. Avelino de Sousa jeszcze wtedy żył, bo zmarł dopiero w 1946 roku. Amália nagrała to Fado w Brazylii w 1945 roku dla wytwórni Continental, po wielkim sukcesie, który wcześniej odniosła z nim tam Maria Alice. To pierwszeństwo przypomina, że międzynarodowy zasięg Fado jest starszy niż Amália. Fado nagrywano przez dziesięciolecia, co świadczy o jego trwałości.
Znane nagrania
Słowa: Avelino de Sousa
Pierwsze nagranie i jedyne, które zachowuje pierwotną sextilhę zamykającą. Jej sukces z tym Fado w Brazylii przyszedł wcześniej, niż odniosła go Amália.
Słowa: Avelino de Sousa
Nagrane w Brazylii dla wytwórni Continental, z nową sextilhą końcową, najprawdopodobniej przepisaną w 1943 roku przez ambasadora Pedro Teotónio Pereira na jej prośbę.
Słowa: Júlio de Sousa
Najpóźniejsza interpretacja z tych tutaj, ponad siedemdziesiąt lat po operetce, miara tego, jak trwałe okazało się to Fado.
Słowa: Fernando Caldeira
Styl nie do pomylenia z niczym innym, bez cienia naśladownictwa.
Więcej melodii Fado w formie: Sextilhas
Fado Cravo
Fado Cravo, zwane też Fado do Cravo, to muzycznie proste Fado skomponowane przez Alfreda Marceneira. Nazwa pochodzi od wczesnego tekstu Cravo Fernanda Tellesa, który wyszedł z użycia, gdy jego miejsce zajął inny tekst, Viela Guilherme Pereiry da Rosy.
Czytaj dalejFado Primavera
Fado Primavera jest muzycznie proste, zbudowane na trzech tonacjach, i należy do najczęściej śpiewanych dziś w lokalach z Fado. Nazwę wzięło od wiersza Primavera, który David Mourão-Ferreira napisał dla śpiewaczki Amália w 1953 roku, pierwszego owocu ich współpracy.
Czytaj dalejFado Zé Negro
Fado Zé Negro to melodia ceniona za bogactwo tonalne, zmieniająca tonację z wersu na wers. Skomponował ją Francisco José Marques, a nazwę wzięła od jego przezwiska.
Czytaj dalejFado Acácio
Fado Acácio wychodzi poza zestaw Corrido, Menor i Mouraria w stronę skali hiszpańskiej i niesie po jednej w każdej ze swoich dwóch części. Do dziś śpiewa się je codziennie, w tradycyjnym Fado i w Fado vadio.
Czytaj dalejFado dos Três Bairros
Fado dos Três Bairros to melodia, którą skomponował gitarzysta Casimiro Ramos, śpiewana strofami sześciowersowymi. Pozostała żywą częścią repertuaru na długo po jego życiu: Camané i Joana Amendoeira nagrali ją w latach dwutysięcznych, każde do świeżo napisanego tekstu.
Czytaj dalej