Fado da Adiça

Een Fado Tradicional voor gedichten in quadras, gecomponeerd door Armandinho. De naam verwijst naar de Rua da Adiça, een van de oudste straten van Alfama, de wijk waar de Fado zijn diepste wortels heeft.

Luisteren

Amália Rodrigues heeft de beroemdste opname, op een gedicht van Rodrigo de Melo. Maar de versie van António Rocha, met woorden van Manuel Pardal, bewijst dat dezelfde Fado Tradicional in elke stem die hem zingt anders kan en hoort te klinken.

Por muito que se disser

O Fado não é canalha

Não é fadista quem quer

Só é fadista quem calha

O destino é linha reta

Traçado à primeira vista

Como se nasce poeta

Também se nasce fadista

O Fado é sexto sentido

Que distingue o português

Para ficar aprendido

Basta cantar-se uma vez

Soa a guitarra cantamos

A alegria que fingimos

O Fado que nos cantamos

É sina que nós cumprimos

— Rodrigo de Melo

De quem são as chinelinhas

Que andavam no bailarico

Eu vi-as bailar sozinhas

Não devem ter namorico

Gosto delas, podem crer

Como se elas fossem minhas

Mas não consigo saber

De quem são as chinelinhas

Dia e noite em busca delas

Mas sem sabê-lo não fico

De quem são essas chinelas

Que andavam no bailarico

Como é possível, tão belas

Como duas avezinhas

Ninguém bailava com elas

Eu vi-as bailar sozinhas

Se elas bailavam assim

Sozinhas no bailarico

Talvez esperem por mim

Não devem ter namorico

— Manuel Pardal

Partituur

Draai je telefoon liggend voor een beter beeld.

Deze partituur is een leidraad, geen definitieve transcriptie. Fado wordt op het gehoor doorgegeven: frasering, versieringen en ritme zijn aan jou. Als je de rechten op dit werk bezit en het liever niet hier ziet staan, neem contact met ons op en we halen het meteen weg.

Akkoordenschema

De componist: Armandinho

Armandinho speelt Portugese gitaar

Armandinho (Armando Augusto Freire) werd in 1891 geboren in Alfama en leerde het vak van Petrolino, een gitarist uit Setúbal van wie geen opnames bestaan. Vóór Armandinho werd de Fado begeleid met lang uitgesponnen arpeggio’s of losse akkoorden, zo los dat je soms niet kon horen of het een Lissabonse of een Coimbrese Fado was. De begeleiding met afzonderlijk getokkelde snaren was zijn uitvinding, en ze veranderde hoe de Fado in Lissabon werd gespeeld.

Hij was een groot gitarist en daarnaast een productief componist, en de Fado da Adiça is een van zijn stukken. Hij overleed in 1946, op 55-jarige leeftijd.

Lees meer over Armandinho →

Meer Fado’s van Armandinho

Meer Fado’s met Quadras

Fado Manganine

Armandinho

Fado Manganine is een traditionele Fado van Armandinho die uiteindelijk maar een of twee opnames kreeg. Alice Maria zong hem met Voltei a Teu Lado, een tekst van António Campos.

Lees meer

Fado Alfacinha

Traditioneel

De Fado Alfacinha is een lichte, vrolijke melodie van de gitarist Jaime Santos. Alfacinha, een geboren Lissabonner, is de benaming, en fadista’s uit de Mouraria en Alfama hebben de melodie gezongen als een soort muzikaal opeisen van de stad.

Lees meer

Fado Amora

Traditioneel

Fado Amora, gecomponeerd door Joaquim Campos, is zacht maar niet sentimenteel, met een onderstroom in mineur. Hij staat in walsmaat, 3/4, in plaats van de gebruikelijke 4/4.

Lees meer

Fado Anadia

Traditioneel

De Fado Anadia werd halverwege de negentiende eeuw gecomponeerd door José Maria dos Cavalinhos en opgedragen aan de graaf van Anadia, een liefhebber van Fado. Hij wordt in mineur gezongen, met tussen de quadras een kort instrumentaal refrein, en wordt vaak verward met de Fado Peixincha.

Lees meer

Fado Artilheiro

Frederico de Brito

De Fado Artilheiro valt in het repertoire op door zijn sterkere ritmische drive: in de baslijn zit een voorwaartse stuwing die de meeste Fado’s vermijden. Hij beloont fadista’s die de puls kunnen vasthouden zonder te gaan jagen.

Lees meer

Fado Menor

Traditioneel

De Fado Menor is een van de drie grondmelodieën van de Fado, anoniem en populair, gezongen in mineur op weinig meer dan tonica en dominant. Amália noemde hem de vader en moeder van alle Fado’s.

Lees meer
Bekijk alle Fado’s