Isidoro Maria de Oliveira był poetą Fado, którego wersy Manuel Cardoso de Menezes nagrał w całości. Ostatni album śpiewaka zebrał czternaście albo szesnaście tradycyjnych Fado, każde do wiersza Isidoro de Oliveira. Wpisało go to w szczególną portugalską tradycję płyt zbudowanych w całości wokół twórczości jednego autora tekstów, ścieżkę, którą w latach 70. wytyczył João Braga z António Callen.
Nagrane teksty
Wśród jego wersów jest Andorinha Perdida, napisana na Fado Maria Vitória i nagrana w 2001 roku w wykonaniu Manuela Cardoso de Menezes, metafora bezradności i obnażenia. Jego A Origem do Fado, do Fado Cuf, nagrane przez Inês Vila-Lobos w 2005 roku, przekonuje, że gatunek narodził się na morzu: Fado zrodzone z rozbicia statku, z płaczu, z modlitwy marynarza.
Tradycja, którą niósł
Inny jego wiersz, Saltimbancos, śpiewany przez João Ferreira Rosa do Fado Mouraria w Taverna do Embuçado, to wyraźny przykład oddania starszej linii gatunku, przekonanego świętowania tradycji i mitologii Fado, które świadomie zmierza do jej przedłużenia.