Fernando Farinha urodził się w 1928 roku i szybko zbudował karierę śpiewaka Fado. W latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych był główną atrakcją Adega Mesquita, jednego z najważniejszych lokali z Fado drugiej fali, która ruszyła w 1938 roku. Jego prywatnym gitarzystą był Guilherme Mendes. Miał też znaczący dorobek w kinie, w filmach słabych jako filmy, ale przyciągających tłumy dzięki jego nazwisku.
Rei da Rádio
Wybrano go Rei da Rádio w otwartej rywalizacji. Po raz pierwszy nagrodę wygrał śpiewak Fado, i to w starciu z wykonawcami muzyki popularnej głównego nurtu tamtych lat. To zwycięstwo należy do szerokiego uprawomocnienia Fado w oczach publiczności w latach pięćdziesiątych.
Nagrania z 1959 roku
Farinha jest kanonicznym interpretatorem tradycyjnego Fado zwrotkowego dzięki dwóm nagraniom z 1959 roku, zrobionym z niedawno powstałym Conjunto de Guitarras de Raul Neri. Pierwsze, A Minha Apresentação, to Fado Seixal autorstwa José Duarte, do słów Matosa Sequeiry. Drugie, Chico do Caixone, to Fado Helena autorstwa Casimira Ramosa, do tekstu Linharesa Barbosy. Farinha pozostaje też w pamięci dzięki nagraniu z lat sześćdziesiątych Fado das Trincheiras, późnego heroicznego Fado o I wojnie światowej.