Duarte

Duarte is een van de weinige fadista’s die het grootste deel van zijn repertoire zelf schrijft. Hij bracht een jeugd in de Alentejo en een opleiding tot psycholoog mee naar het Fadopodium.

Duarte, Fadista

Duarte is een Portugese fadista en tekstschrijver, en een van de meest eigen mannenstemmen die de Fado in de jaren 2000 voortbracht. Het bijzondere aan hem is dat hij vooral woorden van zichzelf zingt.

Van Évora naar het Fadopodium

Duarte werd in 1980 in Évora geboren en groeide op in Arraiolos, in de Alentejo. Op zijn zevende begon hij met muziekstudie en hij volgde een opleiding aan de Academia de Música Eborense, voordat hij in 2003 aan de Universiteit van Évora afstudeerde in klinische psychologie. In juli 2004 presenteerde hij zijn eerste plaat, Fados Meus, en vanaf eind dat jaar was hij vaste gast in het Lissabonse Fadohuis Senhor Vinho, op uitnodiging van Maria da Fé. In november 2006 riep de Amália Rodrigues-stichting hem uit tot mannelijke revelatie van het jaar.

Zijn zang houdt één been in de traditionele Fado en reikt tegelijk naar nieuwere klanken. Hij put even gemakkelijk uit fadista’s als Carlos do Carmo en Camané als uit singer-songwriters van buiten het genre, zoals Jorge Palma en Sérgio Godinho.

Een fadista die zijn eigen Fado’s schrijft

Wat Duarte onderscheidt, is dat het meeste dat hij zingt van hemzelf is. Net als Aldina Duarte en Mafalda Arnauth hoort hij bij de fadista’s die ook auteur zijn en eigen verzen op de traditionele Fado’s zetten. Zijn Fado de Novembro, geschreven op de melodie van de Fado Menor, is een van de bekendste. Zijn onafhankelijkheid van de mainstream is op eigen waarde erkend: in 2022 deelde hij de Carlos Paredes-prijs.

Discografie

Zijn albums tekenen twintig jaar van dat werk af: Fados Meus (2004), Aquelas Coisas da Gente (2009), Sem Dor Nem Piedade (2015), Só a Cantar (2018) en No Lugar Delas (2021), gevolgd in 2024 door Venham Mais Vinte 2004–2024, een titel die zijn eerste twintig jaar op plaat markeert.

Gedichten

7 ou outra coisa qualquer

Seja lá isso o que fôrSem querer dizer bem ou malAo que tu chamaste amorEu chamei de ritual
Lees het gedicht

Aquelas coisas da gente

Foi uma fuga para a frenteFui eu quem não quis falarDaquelas coisas da genteQue andavam no teu olhar
Lees het gedicht

Às tantas

Porque às tantas dei por mimA gostar de canções tristesQuando um amor chega ao fimÉ que sabemos que existe
Lees het gedicht

Boa sorte ou despedida

Francisco Viana *fado vianinha*de Duarte
Lees het gedicht

Cá dentro

Coisas que trago cá dentroSão muito mais que sentirSão marcas quase sem tempoSão tempo sempre a fugir
Lees het gedicht

Dizem

Dizem que nunca te ameiQue fui sempre um *bon vivant*E que vou ser sempre assimTambém dizem que sou gay
Lees het gedicht

Dizem que o meu fado é triste

Dizem que o meu fado é tristeE triste este meu cantarEsta dor que em mim existeJá desistiu de chorar
Lees het gedicht

Doméstica solidão

Doméstica solidãoCondição dos mal-amadosAs crianças onde estão?Não as vejo em nenhum lado
Lees het gedicht

Eu sei que foste eterna numa hora

Eu sei que foste eterna numa horaEu sei que foste o nada num só diaLá fora passa a vida sem demoraJanela duma noite tão vazia
Lees het gedicht

Fado novembro

Trago em todos os meus fadosUm não sei que de saudadeCorações danificadosE dias sem ter vontade
Lees het gedicht

Fim de Primavera

Tenho a vida mal dormidaTeno noites tão vividasCigarros de solidãoMeu amor, não quero que digas
Lees het gedicht

Gaiata dos beijos doces

Tens / a mania de usarRosas / presas no cabeloJá / tentei não te ligarMas / acabo por fazê-lo
Lees het gedicht

Mais do mesmo

Mais do mesmo... porque simMais do mesmo... porque não?Mais do mesmo porque enfimMais do mesmo até mais não
Lees het gedicht

Mordi a tua mão

Mordi a tua mão, depois morriCaí sobre o teu corpo inanimadoQue importa se estou preso ou se prendiQuem morre assim, não tem que ser julgado
Lees het gedicht

Quadras de A6 e de A2

Alvaro Duarte Simõesde Duarte
Lees het gedicht

Quadras dum dia sozinho

Carlos Manuel Proença e Duartede Duarte
Lees het gedicht

Sendo a noite quase dia

Sendo a noite quase diaPassadas horas vadiasVai acordando a cidadeNo respirar destas ruas
Lees het gedicht

Meer fadista’s

Amália Rodrigues

Fadista

Amália Rodrigues

Ze verkocht fruit aan een kade in Lissabon en stond uiteindelijk op het podium van de Olympia in Parijs. Amália Rodrigues (1920-1999) sleepte de Fado de twintigste eeuw in, zette hem op woorden van Camões en van dichters die nog leefden, en gaf hem aan de wereld. Zo iemand heeft Portugal sindsdien niet meer voortgebracht.

Lees meer over Amália Rodrigues
Mariza

Fadista

Mariza

Voordat ze Mariza was, zong ze covers in Lissabonse bars en weigerde ze Fado te zingen op een tournee door Canada. Binnen een paar jaar was ze de internationaal meest vooraanstaande stem van het genre.

Lees meer over Mariza
Camané

Fadista

Camané

Op zijn dertiende won hij de Grande Noite do Fado. Daarna bouwde hij een loopbaan op met een eigen repertoire en liet hij de liederen liggen die al van Amália en Carlos do Carmo waren.

Lees meer over Camané
Bekijk alles