Aldina Duarte to lekcja powściągliwości. Jej repertuar jest w całości tradycyjny, to Fado zwrotkowe, a akompaniament ogranicza do gitary portugalskiej i gitary klasycznej, na których grają José Manuel Neto i Carlos Manuel Proença. Pisze też wiele Fado, które śpiewa, więc jest naraz interpretatorką, autorką i redaktorką własnego dorobku.
Crua
Jej płyty pokazują tę potrójną rolę. Najpierw ukazała się Apenas o Amor, potem Crua (2006), album z tekstami w całości napisanymi przez João Monge, płyta monograficzna w nurcie, który w latach 70. otworzył João Braga, pracując z jednym autorem tekstów. Później zaśpiewała w duecie z Carlosem do Carmo na jego albumie Fado é Amor z 2013 roku.
Princesa Prometida, jej własny tekst osadzony w Fado Triplicado, to wzorcowy przykład śpiewaczki i poetki pracującej w tradycyjnej formie zwrotkowej. Pisze z namysłem i szczególnie starannie dobiera poezję, a spora jej część wyszła spod jej własnej ręki.
Przez pewien czas była żoną Camané i przy jego czterech pierwszych płytach pełniła rolę głównej współpracowniczki redakcyjnej: układała kolejność utworów, zbierała poetów i pisała Fado, które miał śpiewać.